UBÓJ GOSPODARCZY

Przepisy dotyczące uboju gospodarczego zawarte są w następujących aktach prawnych:

• Ustawa z dnia 16 grudnia 2005 r. o produktach pochodzenia zwierzęcego z dnia 16.12.2005, Dz. U. 2006, Nr 17, poz. 127,a w szczególności art. 17.ust. 1a,
• Rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 9 lipca 2007 r. w sprawie wymagań weterynaryjnych przy produkcji mięsa przeznaczonego na użytek własny. Dz. U. 2007, Nr 132 poz. 919.

Dopuszcza się ubój na terenie gospodarstwa, utrzymywanych w tym gospodarstwie, cieląt do szóstego miesiąca życia, świń, owiec, kóz, drobiu oraz zwierząt dzikich utrzymywanych w warunkach fermowych, w celu produkcji mięsa przeznaczonego na użytek własny.

Ubojowi na terenie gospodarstwa w celu produkcji mięsa poddaje się zwierzęta:

1. zdrowe;
2. które nie pochodzą z gospodarstwa lub obszaru podlegającego ograniczeniom, w tym nakazom lub zakazom wydanym na podstawie przepisów o ochronie zdrowia zwierząt oraz zwalczaniu chorób zakaźnych zwierząt, ze względu na wystąpienie lub podejrzenie wystąpienia jednej z chorób zakaźnych zwierząt wymienionej w przepisach w sprawie produkcji produktów pochodzenia zwierzęcego wyprodukowanych na obszarach podlegających ograniczeniom;
3. po upływie okresu karencji określonego dla użytego produktu leczniczego weterynaryjnego lub produktu leczniczego, jeżeli przed poddaniem ubojowi zwierzęta były leczone tymi produktami.

Przy uboju zwierząt na terenie gospodarstwa powinny być spełnione wymagania określone w przepisach o ochronie zwierząt i w przepisach o systemie identyfikacji i rejestracji zwierząt.

Jeżeli ubojowi na terenie gospodarstwa jest poddawane cielę do szóstego miesiąca życia, owca lub koza, posiadacz tych zwierząt zagospodarowuje na własny koszt materiał szczególnego ryzyka, zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 999/2001 z dnia 22 maja 2001 r. ustanawiającym zasady dotyczące zapobiegania, kontroli i zwalczania niektórych przenośnych gąbczastych encefalopatii (Dz. Urz. UE L 147 z 31.05.2001, str. 1, z późn. zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 3, t. 32, str. 289, z późn. zm.) i rozporządzeniem (WE) nr 1774/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 3 października 2002 r. ustanawiającym przepisy sanitarne dotyczące produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego nieprzeznaczonych do spożycia przez ludzi (Dz. Urz. WE L 273 z 10.10.2002, str. 1, z poen. zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 3, t. 37,str. 92, z poen. zm.).

Posiadacz zwierzęcia, z wyłączeniem posiadacza świń, drobiu lub zajęczaków, co najmniej na 24 godziny przed dokonaniem na terenie gospodarstwa uboju w celu produkcji mięsa przekazuje powiatowemu lekarzowi weterynarii powiadomienie o zamiarze dokonania takiego uboju, które zawiera:

1. imię i nazwisko, miejsce zamieszkania oraz adres posiadacza zwierzęcia,
2. gatunek i liczbę zwierząt poddawanych ubojowi,
3. numer identyfikacyjny zwierzęcia, jeżeli z przepisów o systemie identyfikacji i rejestracji zwierząt wynika obowiązek oznakowania zwierzęcia,
4. miejsce i termin uboju.